13/11/29 - 04:05
شماره مطلب : 1957
گزارش ویژه/ یادداشت هایی درباه توافق ژنو-2

چرا تیم ایرانی اجرای قطعنامه های شورای امنیت را پذیرفت؟

اگر ایران بنا اشت قطعنامه های شورای امنیت را اجرا کند، چرا اصلا با 1+5 مذاکره و توافق می کند؟

علی شاهدیان، ایران هسته ای- یکی از عجیب ترین و غیر قابل فهم ترین بخش های توافقنامه ژنو این است که این توافق خواهان آن شده است که ایران در فاصله میان گام اول و گام نهایی به قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل خواهد پرداخت.

متن بند مربوط به این موضوع در این توافقنامه چنین است:

There would be additional steps in between the initial measures and the final step, including, among other things, addressing the UN Security Council resolutions, with a view toward bringing to a satisfactory conclusion the UN Security Council's consideration of this matter.

چند نکته بسیار مهم در این بند وجود دارد:

1- اگر بنا باشد ایران در فاصله میان گام اول و گام نهایی قطعنامه های شورای امنیت را مدنظر قرار بدهد، مطابق آنچه در قطعنامه 1737 آمده ایران باید کل برنامه غنی سازی و سیکل سوخت خود را به حالت تعلیق دربیاورد. با توجه به اینکه دوره زمانی گام اول 6 ماه بیشتر نیست، آیا این به این معنا نیست که ایران پس از پایان 6 ماه و تا زمان رسیدن به توافقی درباره گام نهایی، باید کل برنامه خود را تعلیق کند؟

2- اگر ایران بنا اشت قطعنامه های شورای امنیت را اجرا کند، چرا اصلا با 1+5 مذاکره و توافق می کند؟

3- چرا 1+5 گام اول ایران را به معنای پای بندی به قطعنامه ها در نظر نگرفته و خود متعهد به حل موضوع در شورای امنیت نشده است؟ مگر اعضای اصلی تصمیم گیرنده در شورای امنیت همین 6 کشور مذاکره کننده با ایران نیستند؟

4- معنی اینکه «باید به نتیجه ای رضایت بخش (satisfactory) درباره ملاحظات شورای امنیت رسید» چیست؟ آیا معنی این جمله این نیست که حتی اگر ایران به قطعنامه ها عمل کند باز، شورای امنیت می تواند بگوید عمل ایران رضایت بخش نبوده است؟

5- آیا تیم ایرانی با پذیرش این عبارت از موضع رسمی و دیرپای ایران درباره غیر قانونی بودن قطعنامه های شورای امنیت –که نختین بار توسط خود آقا دکتر ظریف تئوریزه شده بود- عدول نکرده است؟

http://sildenafilcitrategen.com/ http://vardenafilonline.org/